- Szczegóły
Zapraszamy Seniorów na kolejny, już XXXIX dzień skupienia w naszym domu. Odbędzie się 11 marca 2026 roku, a poprowadzi go ks. Stanisław Gańcorz.
- Szczegóły
Rozpoczynając wspólną modlitwę, abp senior Wiktor Skworc przypomniał inicjatora spotkań św. Jana Pawła II. – Dziś po raz 34. obchodzimy ten dzień, zwracając uwagę na człowieka chorego, który ma swoją twarz, historię życia i choroby. W większości my, tu obecni w tej kaplicy i w tym domu, należymy do osób chorych. Jesteśmy pod opieką służby zdrowia i personelu Domu św. Józefa. Świadomi otrzymywanej pomocy i opieki chcemy być wdzięczni i dziękować za opiekę, troskę oraz dane nam poczucie bezpieczeństwa, które gwarantuje wspólnota katowickiego Kościoła. Naszą wdzięczność wyrażamy modlitwa, codzienną, indywidualną oraz naszą modlitwą wspólnotowa, ofiarą Jezusa Chrystusa i naszą, którą sprawujemy w Dzień Chorego, we wspomnienie MB Lurdzkiej w kaplicy Domu św. Józefa – mówił.
Abp senior Wiktor Skworc przypomniał, że przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, do namysłu nad którą zaprasza papież Leon XIV, była i jest lekcją dla pokoleń chrześcijan. Uczy, że „pytanie »A kto jest moim bliźnim?« jest pytaniem nie na miejscu”. – Na miejscu jest okazywanie się bliźnim przez udzielanie pomocy. Wszyscy, jak tu jesteśmy – chorzy i zdrowi – jesteśmy powołani do okazywania się bliźnimi poprzez okazywanie miłosierdzia w różnej formie i intensywności. Niech polecenie Jezusa: „Idź i ty czyń podobnie”, ciągle nas mobilizuje. Papież Leon XIV proponuje, abyśmy przypowieść o miłosiernym samarytaninie odczytywali w świetle encykliki papieża Franciszka „Fratelli tuti”, co oznacza budowanie relacji: z bratem w potrzebie, z tymi, którzy się nim opiekują, a – co najważniejsze – z Bogiem, który obdarza nas swoją miłością. Chcemy w miarę naszych sił chodzić po wskazanych stopniach wezwania przypowieści o miłosiernym samarytaninie i budować relację miłości i miłosierdzia z braćmi, i siostrami w potrzebie; z naszymi opiekunami a nade wszystko z Bogiem, który jest Miłością – mówił.
W swoim słowie abp senior Wiktor Skworc przypomniał, że do 2018 roku, czyli przez 160 lat od objawień w Lourdes, miało miejsce 70 uznanych przez Kościół uzdrowień. – Jednak wielu było takich, którzy w Lourdes doznawali (co najczęściej pozostaje nieopisane) uzdrowienia swego serca. Bo tam naprawdę dokonują się cuda przyjęcia woli Bożej, pogodzenia się z losem, doznania wewnętrznego pokoju i doświadczenia duchowego spoczynku. A przyjęcie choroby, czasem bardzo trudnego losu, prowadzi do transformacji życia, dokonuje się jego ukierunkowanie na Boga i bliźnich na sprawy wcześniej zapominane czy pomijane – podkreślił. I zaprosił wszystkich uczestników Eucharystii do wspólnej duchowej pielgrzymki do Lourdes. – Stańmy w duchu przed massabielską skałą, tuż przy źródle, skąd wpływa lecząca woda… I razem z papieżem Leonem „wznieśmy naszą modlitwę do Najświętszej Maryi Panny, Uzdrowienia Chorych; prośmy o Jej pomoc dla wszystkich cierpiących, potrzebujących współczucia, wysłuchania i pocieszenia, i błagajmy o Jej wstawiennictwo tą starożytną modlitwą, którą odmawiano w rodzinie za tych, którzy żyją w chorobie i cierpieniu: »Słodka Matko, nie opuszczaj [mnie], /Twego wzroku ode mnie nie odwracaj. /Pójdź ze mną dokądkolwiek /i nigdy nie pozostawiaj mnie samego. /Ty, która zawsze mnie chronisz, /jako moja prawdziwa Matka, /spraw, żeby błogosławił mi Ojciec /i Syn, i Duch Święty«” – mówił abp senior Wiktor Skworc.
- Szczegóły
18 stycznia 2026 roku odbył się w naszej kaplicy koncert kolęd w wykonaniu Dziecięco-Młodzieżowej Orkiestry św. Floriana w Chorzowie. Dziękujemy wszystkim instrumentalistom oraz założycielowi zespołu ks. proboszczowi Damianowi Gajdzikowi za to spotkanie. zapraszamy znowu.
- Szczegóły
ŚP. KS. JAN HENCZEL, urodził się 18 lipca 1941 roku w Katowicach, w rodzinie Jana i Anny zd. Derczyńskiej. Miał pięcioro rodzeństwa. Został ochrzczony 27 lipca 1941 roku w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, gdzie 8 grudnia 1951 roku przystąpił do sakramentu bierzmowania.
W roku 1948 rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej nr 3 w Katowicach. Następnie wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. Edukację kontynuował w Niższym Seminarium Duchownym im. św. Jacka w Katowicach. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1960 roku został przyjęty do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W latach 1962-1964 odbył służbę wojskową jako sanitariusz w Hrubieszowie i Kazuniu Nowym. Po jej zakończeniu powrócił na studia filozoficzno-teologiczne w krakowskim seminarium.
Święcenia diakonatu otrzymał 12 marca 1967 roku w Krakowie, a święcenia prezbiteratu 4 czerwca 1967 roku w Katowicach z rąk biskupa Herberta Bednorza.
Swoją posługę kapłańską rozpoczął od pełnienia zastępstwa wakacyjnego w rodzinnej parafii. Jako wikariusz posługiwał w parafiach: Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus w Rybniku-Chwałowicach (1967-1968); Świętego Michała Archanioła w Rudzie Śląskiej-Orzegowie (1968-1970); Trójcy Przenajświętszej w Katowicach-Kostuchnie (1970-1973); Świętych Cyryla i Metodego w Knurowie (1973-1976); Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim (1976-1978), gdzie pełnił także funkcję duszpasterza akademickiego; Opatrzności Bożej w Gaszowicach (1978-1985).
W roku 1984 biskup Herbert Bednorz powierzył mu budowę kaplicy mszalnej wraz z zapleczem katechetycznym w Szczerbicach. Zadanie to łączył z obowiązkami wikariusza w parafii gaszowickiej. Dnia 4 maja 1985 roku został mianowany proboszczem nowo utworzonej parafii Świętego Maksymiliana Kolbego w Szczerbicach, gdzie 16 listopada 1991 roku poświęcono wybudowany kościół. Od 15 lipca 1996 roku pełnił urząd proboszcza parafii Świętego Mikołaja w Łące, który sprawował 8 lat. Po zakończeniu posługi zamieszkał w Czerwionce-Leszczynach - Dębieńsku, a następnie w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
Zmarł 17 listopada 2025 roku, w wieku 84 lat w 59. roku kapłaństwa.
- Szczegóły
Śp. ks. Stefan Kalisz urodził się 27 grudnia 1956 roku w Chorzowie jako syn Wiktora i Heleny z domu Fojt. Sakrament chrztu świętego otrzymał 13 stycznia 1957 roku w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie Batorym. W tej samej parafii, w 1965 roku przystąpił do pierwszej Komunii Świętej, a rok później przyjął sakrament bierzmowania.
Edukację rozpoczął w Szkole Podstawowej nr 34 w Chorzowie Batorym, a następnie kontynuował ją w III Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Batorego w Chorzowie. W 1975 roku zdał maturę i wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Po trzech latach studiów odbył roczny staż pracy w kopalni „Lenin” w Mysłowicach-Wesołej. Jako kleryk angażował się w działalność zespołu charytatywnego i maryjnego.
Święcenia diakonatu przyjął 8 marca 1981 roku z rąk biskupa Czesława Domina w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach, natomiast 8 kwietnia 1982 roku biskup Herbert Bednorz udzielił mu święceń prezbiteratu w katowickiej Katedrze Chrystusa Króla. Na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie napisał pracę magisterską pt. Metoda nauczania w „De catechizandis rudibus” św. Augustyna pod kierunkiem ks. prof. Wincentego Myszora.
Jako wikariusz pracował kolejno w parafiach: Świętego Józefa w Katowicach-Załężu (1982–1984), Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich (1984–1988) oraz Matki Bożej Częstochowskiej w Knurowie (1988–1994). W parafiach tych przygotowywał dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej, a także prowadził młodzieżowe grupy Ruchu Światło-Życie. Był moderatorem rejonowym oazy i Służby Liturgicznej w dekanacie knurowskim a także duszpasterzem akademickim.
Równolegle kontynuował studia w Punkcie Konsultacyjnym Studiów Zaocznych przy Akademii Teologii Katolickiej w Katowicach, gdzie 28 listopada 1988 roku uzyskał tytuł magistra teologii.
W 1994 roku zgłosił gotowość podjęcia posługi w duszpasterstwie wojskowym i 1 września rozpoczął pracę jako kapelan Ordynariatu Polowego w garnizonie Lubliniec, obejmując opieką duszpasterską żołnierzy i ich rodziny. W październiku tego samego roku otrzymał nominację na stopień kapitana. Po utworzeniu parafii wojskowej Błogosławionego Piotra Jerzego Frassatiego w Lublińcu w grudniu 1995 roku został jej pierwszym proboszczem.
Następnie, od 1998 roku pełnił funkcję proboszcza Parafii Wojskowej Świętych Piotra i Pawła w Nysie oraz kapelana garnizonu w Kłodzku i Jednostki Wojskowej w Kędzierzynie-Koźlu. Posługiwał także w Sudeckim Oddziale Straży Granicznej.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowia w 2000 roku poprosił o możliwość powrotu do archidiecezji katowickiej. Z dniem 29 lipca 2000 roku został mianowany proboszczem parafii Ducha Świętego w Rudzie Śląskiej-Czarnym Lesie. W 2002 roku powierzono mu także obowiązki wicedziekana dekanatu Ruda Śląska. W marcu 2006 roku został zwolniony z urzędu proboszcza i od tego czasu pełnił różne posługi duszpasterskie w parafiach: Świętego Jana Sarkandra w Siemianowicach Śląskich- Bańgowie, Świętej Jadwigi Śląskiej w Żorach-Baranowicach, Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Książenicach, ponownie Świętego Jana Sarkandra w Siemianowicach Śląskich-Bańgowie, Świętego Antoniego z Padwy w Syrynii oraz w Ośrodku Najświętszego Serca Jezusa w Rudzie Śląskiej-Halembie. Od 6 lutego 2013 roku zamieszkał w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
Zmarł 20 sierpnia 2025 roku, w 69. roku życia, w 44. roku kapłaństwa.
- Szczegóły
Ks. Józef Mazur Urodził się 20 listopada 1946 roku w Mysłowicach, w rodzinie Antoniego i Bronisławy zd. Mendera. Sakrament chrztu świętego przyjął 28 listopada 1946 roku w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Mysłowicach-Brzezince. W tej samej parafii, 11 października 1955 roku, przystąpił również do sakramentu bierzmowania.
W latach 1953–1960 uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 10 w Mysłowicach. W 1960 roku został przyjęty do Niższego Seminarium Duchownego im. św. Jacka w Katowicach. Od 1962 roku, po rozwiązaniu tegoż seminarium przez władze państwowe, kontynuował edukację w Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach.
Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1964 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W latach 1965–1967 odbył zasadniczą służbę wojskową w Brzegu nad Odrą. Następnie kontynuował studia filozoficzne-teologiczno w krakowskim seminarium. Napisał pracę naukową pt. Metody działalności misyjnej u św. Pawła.
Diakonat otrzymał 27 lutego 1971 roku w Krakowie z rąk bp. Czesława Domina, natomiast święceń prezbiteratu udzielił mu bp Herbert Bednorz 8 kwietnia 1971 w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach.
Jako wikariusz posługiwał w parafiach: Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pszowie-Krzyżkowicach (1971–1974); Świętego Jerzego w Rydułtowach (1974–1977); Świętego Mikołaja w Lublińcu (1977–1980); Świętego Jana Nepomucena w Bytomiu-Łagiewnikach (1980–1984); Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Piekarach Śląskich-Kozłowej Górze (1984–1987).
W roku 1987 został mianowany administratorem, a następnie proboszczem parafii Matki Bożej Różańcowej w Rudzie Śląskiej. Szczególnym czasem jego posługi było przygotowanie parafii do obchodów 125-lecia poświęcenia świątyni. Wiązało się to z przeprowadzeniem remontu kościoła poważnie zniszczonego przez szkody górnicze.
W latach 1993–1998 ks. Mazur pełnił urząd wicedziekana, a w latach 2001–2007 dziekana dekanatu Ruda Śląska.
Dnia 30 lipca 2011 roku został zwolniony z urzędu proboszcza i przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
Zmarł 13 lipca 2025 roku, w wieku 78 lat i w 55. roku kapłaństwa.
- Szczegóły
ŚP. KS. GERARD WOCHNIK urodził się 23 stycznia 1937 roku w Strzebiniu (powiat lubliniecki), w rodzinie Franciszka i Gertrudy zd. Kinder. Miał czterech braci i dwie siostry. Sakrament chrztu świętego otrzymał 31 stycznia 1937 roku w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Koszęcinie, gdzie 11 maja 1948 roku przystąpił również do sakramentu bierzmowania.
W roku 1943 rozpoczął naukę w niemieckiej szkole podstawowej w Strzebiniu. Od 1950 roku uczęszczał do Szkoły Ogólnokształcącej w Tarnowskich Górach. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1954 roku złożył podanie o przyjęcie do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Z racji młodego wieku oraz faktu likwidacji Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie decyzja o przyjęciu ks. Gerarda do seminarium została przełożona o rok. Początek studiów spędził w Tarnowskich Górach, gdzie odbywał się wówczas kurs wstępny. Formację kontynuował w Krakowie.
Diakonat otrzymał 26 marca 1961 roku w Krakowie, natomiast święcenia prezbiteratu 22 czerwca 1961 w Katowicach. Szafarzem sakramentu święceń był biskup Herbert Bednorz. Po święceniach w ramach zastępstwa wakacyjnego został skierowany na dwa miesiące do pracy duszpasterskiej w parafii Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich.
Jako wikariusz posługiwał w parafiach: Świętego Michała Archanioła w Bytomiu-Suchej Górze (1961-1964); Świętego Józefa w Świętochłowicach-Zgodzie (1964-1967); Matki Bożej Pośredniczki Wszelkich Łask w Tychach-Urbanowicach (1967-1970); Świętego Jerzego w Mszanie (1970-1972); Świętego Jacka w Stanowicach (1972). W 1972 roku powierzono mu misję utworzenia samodzielnej placówki duszpasterskiej w Szczejkowicach. Zamieszkał tam w 1973 roku na polecenie bp. Czesława Domina.
W roku 1978 roku był mianowany kolejno wikariuszem, wikariuszem-ekonomem, a następnie został ustanowiony proboszczem parafii Świętego Jana Chrzciciela w Pawłowicach. Szczególnym czasem posługi proboszczowskiej było przeżywanie jubileuszu 400-lecia istnienia pawłowickiego kościoła, które miało miejsce 17 listopada 1996 roku. Przygotowaniu duszpasterskiemu do tego wydarzenia towarzyszyły liczne remonty zabytkowej świątyni oraz poświęcenie nowego ołtarza.
W latach 1979-1985 ksiądz Wochnik pełnił urząd dziekana dekanatu Pawłowice Śląskie.
Dnia 27 lipca 2003 roku został zwolniony z urzędu proboszcza i przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
Zmarł 30 maja 2025 roku, w wieku 88 lat i w 64. roku kapłaństwa. Jego pogrzeb odbędzie się 3 czerwca 2025 roku w parafii Świętego Jana Chrzciciela w Pawłowicach. Został pochowany na cmentarzu parafialnym.
- Szczegóły
ŚP. KS. BERNARD JOŚKO urodził się 16 lipca 1935 roku w Żorach, w rodzinie Alojzego i Heleny zd. Adamek. Miał sześciu braci i jedną siostrę. Sakrament chrztu świętego otrzymał 28 lipca 1935 roku w parafii Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach, gdzie 29 maja 1949 roku przystąpił również do sakramentu bierzmowania.
Edukację rozpoczął w czasie okupacji niemieckiej, uczęszczając do szkoły podstawowej. Po zakończeniu II wojny światowej kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Miarki w Żorach. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1953 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.
Święcenia diakonatu otrzymał 28 marca 1958 roku z rąk biskupa Herberta Bednorza w Krakowie, natomiast 22 czerwca tego samego roku przyjął święcenia prezbiteratu w Katowicach, również z rąk biskupa Bednorza.
Po święceniach, w ramach zastępstwa wakacyjnego, został posłany do rodzinnej parafii Świętych Apostołów Filipa i Jakuba w Żorach oraz uczestniczył w miesięcznym kursie dla duszpasterzy osób niesłyszących w Katowicach-Panewnikach.
Następnie jako wikariusz pracował w parafiach: Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach (1958-1963), gdzie pełnił też posługę duszpasterza osób niesłyszących okręgu tarnogórskiego; Świętego Marcina w Tarnowskich Górach-Starych Tarnowicach (1963-1966); Świętej Marii Magdaleny w Tychach (1966-1970), gdzie kontynuował posługę wobec osób niesłyszących okręgu tyskiego; Świętego Jana Chrzciciela w Orzeszu-Jaśkowicach (1970-1972), gdzie był zaangażowany w budowę nowego probostwa; Przemienienia Pańskiego w Tarnowskich Górach-Bobrownikach Śląskich (1972-1973).
Dnia 23 czerwca 1973 roku został mianowany wikariuszem-ekonomem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach. 27 marca 1975 roku objął urząd proboszcza tejże parafii.
W związku z dynamicznym rozwojem osiedla im. Ignacego Jana Paderewskiego w Katowicach, podjął się budowy nowego kościoła parafialnego, którą zrealizowano w latach 1979–1983. Obok świątyni powstał także nowy budynek probostwa.
W latach 1990-2012 był Kierownikiem Duchowym Legionu Maryi w diecezji katowickiej, a od 2013 roku Kierownikiem Duchowym Komicjum Legionu Maryi w Katowicach.
W uznaniu zasług dla Kościoła Katowickiego, 23 lutego 2003 roku, został mianowany Kanonikiem Honorowym Kapituły Metropolitalnej Katowickiej.
Dnia 27 lipca 2003 roku został zwolniony z urzędu proboszcza i przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Domu Świętego Józefa w Katowicach.
W 2009 roku powierzono mu funkcję ojca duchownego kapłanów dekanatu Katowice-Śródmieście, którą pełnił do roku 2016.
Zmarł 21 maja 2025 roku, w 90. roku życia i w 67. roku kapłaństwa.